ANTIQUE ENTERTAINMENT

These miniature terracotta masks are on display at the Allard Pierson Museum in Amsterdam. They were made in ancient Centuripe, west of Catania, Sicily, 100-300 BC. Together with other finds they were discovered in a cemetery, a setting that establishes a devotional context for their production. They emulate types of full-size theatrical masks that were used in performances of New Comedy , popular throughout southern Italy and Sicily from the late fourth century BC to Roman times. The subjects of these comedies were derived largely form day-to-day activities of family life and revolve mostly around improbably romantic entanglements. Like a master falling in love with an employee. New Comedy masks typically represent stock comedic characteristics such as prostitutes of all ages, masters and slaves, young and old men, parasites, flatterers, and musicians.  Especially the right one at the lowest picture, drew my attention. I...

Tijdens mijn reis in 2000 over Sicilië, vond ik bij toeval het theater van Tindari. Er wordt geen reclame voor gemaakt en het ligt in een uithoek van het eiland. Het weer werkte op de dag van mijn bezoek ook niet bepaald mee. En het theater oogt niet direct als een plek voor een gezellig, kunstzinnig samenzijn. En dat bleek, bij nadere bestudering, ook te kloppen. De Romeinen verbouwden deze kunsttempel in .. n.Chr. tot een arena voor gladiatorenspelen.

Wanneer een stad Heraclea Minoa heet, dan is het zonde om in de titel van dit blogbericht er nog woorden aan toe te voegen..... 'Heraclea Minoa' ..., prachtig toch? Er is het nodige over de stad bekend, en dat kun je hier lezen. Het theater dateert uit de 4e eeuw v.Chr. De zandstenen treden zijn met transparant perspex tegen erosie beschermd en tijdens mijn bezoek werd er een dak boven geplaatst. De laatste foto in dit blogbericht heb ik van internet geplukt. Het is waarschijnlijk een ouder plaatje voordat het dak was geplaatst. Je had vanuit het theater een schitterend uitzicht over zee. In de 4e en 3e eeuw v.Chr. was Heraclea beurtelings in handen van de Grieken en van de Carthagers, tot het in 210 v.Chr. definitief onder Romeins gezag kwam, met de status van civitas decumana , of 'grote stad'.

Toeschouwers in het theater van Tauromenium, of het huidige Taormina, hadden vanaf de hoger gelegen zitplaatsen een prachtig uitzicht over de Ionische zee. Het is daardoor een van de bekendste theaters uit de antieke wereld. Het dateert uit de Griekse tijd, maar is door de Romeinen grondig verbouwd. Voor meer plaatjes, ook van het odeon van Tauromenium, kun je hier terecht.   Een groot deel van de gaanderij staat nog overeind, zodat je het theater aan de bovenzijde kunt rond kunt lopen. Taormina is met haar theater sinds de 19e eeuw een geliefde plaats voor de jetset.

In de periode 1886-1888 schilderde Gustav Klimt het doek 'Theater in Taormina'. Het hangt in het Burgtheater in Wenen. Maar ook andere bekendheden kozen Taormina als 'place to be'. Genoeg materiaal voor nog 2 weblogberichten!

Vele moderne beroemdheden deden Taormina aan, te beginnen met Goethe in 1787, die er een paar bladzijden aan wijdde in 'Italienische Reise'. Hierover meer in een ander blogbericht. Aan het eind van de 19e eeuw kwam het toerisme goed op gang, met de Duitse schilder Otto Geleng, die landschapsschilderijen maakte en de Duitse, Wilhelm von Gloeden. Ze lokten vele kunstenaars naar Taormina, onder meer Oscar Wilde, D.H. Lawrence, Thomas Mann en Richard Strauss. Ieder vanwege zijn of haar eigen agenda. De Europese adel overwinterde graag in het zachte klimaat, zoals de Duitse keizer Wilhelm II en de Oostenrijkse keizerin Elisabeth van Oostenrijk-Hongarije. Bijgaande foto's van Von Gloeden geven het arcadisch leven in de klassieke ruines. In de twintigste eeuw kwamen veel filmsterren hier uitrusten als Greta Garbo, Marlene Dietrich, Cary Grant, Elizabeth Taylor. Zelfs Krishnamurti vond in Taormina een rustpunt. Het hoogseizoen kwam in de zomer te liggen.  

From 'Italienische Reise' Taormina, Montag, den 7. Mai 1787 Gott sei Dank, daß alles, was wir heute gesehen, schon genugsam beschrieben ist, mehr aber noch, daß Kniep sich vorgenommen hat, morgen den ganzen Tag oben zu zeichnen. Wenn man die Höhe der Felsenwände erstiegen hat, welche unfern des Meeresstrandes in die Höhe steilen, findet man zwei Gipfel durch ein Halbrund verbunden. Was dies auch von Natur für eine Gestalt gehabt haben mag, die Kunst hat nachgeholfen und daraus den amphitheatralischen Halbzirkel für Zuschauer gebildet; Mauern und andere Angebäude von Ziegelsteinen, sich anschließend, supplierten die nötigen Gänge und Hallen. Am Fußedes stufenartigen Halbzirkels erbaute man die Szene quer vor, verband dadurch die beiden Felsen und vollendete das ungeheuerste Natur und Kunstwerk. Setzt man sich nun dahin, wo ehmals die obersten Zuschauer saßen, somuß man gestehen, daß wohl nie ein Publikum im Theater solche Gegenstände vor sich gehabt. Rechts zur Seite auf ...

Akrai is de eerste kolonie die in 663 v.Chr. door Siracusa werd gesticht. In 1824 begon men met opgravingen en deze vinden nog steeds plaats. Het theater dateert van het einde van de 3e eeuw v. Chr. De skene werd gedurende de Romeinse tijd aangepast. Er is nu feitelijk niet zo veel van over, maar het is een schitterende verstilde plek. In de 6e eeuw n. Chr. werd het theater overbouwd met een graansilo en molens. Die zijn nu deels verwijderd, maar hebben hun sporen wel achter gelaten.

Groot, indrukwekkend, nietszeggend. Althans, op het eerste gezicht. Het theater van Siracusa was onder Karel de V een steengroeve en dat is te zien. Dit bericht wordt later herschreven, waarbij ik meer over het theater zal vertellen. Er zijn veel interessante zaken over Siracusa te melden. Zoals bijvoorbeeld het verhaal van H ieron II's terugkeer in Siracusa. Het filmpje is voor iedereen geboren in de jaren 80 een must! Enjoy! Het is het verhaal over een kroon . In 212 v.Chr. veroverden de Romeinen de stad en werd zij verwoest. Gedurende lange tijd was het belang van Siracusa gering. Tijdens de strijd om de stad stierf onder andere ook Archimedes, die volgens de legendes probeerde de stad te verdedigen met behulp van zijn kennis van de optica . Via enorme spiegels zou hij het sterke zonlicht hebben laten convergeren op de Romeinse schepen die hierbij vlam vatten. Ook zijn zelf uitgevonden katapult werd gebruikt tijdens de verdediging. Na de verovering roofden de Romeinen systema...

Morgantina, gebouwd op de overblijfselen van een eerdere nederzetting, was op de top van haar ontwikkeling gedurende de regering van Hieron II (269-215 v.Chr.). Het gokte verkeerd tijdens de 2e Punische oorlog , waarna de Romeinen de stad in 211 v. Chr. overdroegen aan de Romeinse vazal Moericus. Sinds die tijd verloor de stad snel aan belang. Ik bezocht Morgantina in 1997 en in 2001 en was vooral onder de indruk van het landschap. Het theater had zo'n 5.000 zitplaatsen en werd gebouwd in de 4e eeuw v. Chr. Aanvankelijk diende het voor religieuze en politieke bijeenkomsten, maar nadat het Ekklesiasterion gereed was, werd het alleen voor theater gebruikt. Een horizontale ommegang of diazoma, verdeelde de cavea in twee rijen, boven (summa cavea) en beneden (ima cavea). De bovenste rijen zijn goeddeels verdwenen. De lagere 10 treden, dus 5 rijen, zijn verdeeld in zes parten. Elke part was toegewijd aan een Koning of God. Een inscriptie geeft aan dat één part door Archelaus, z...

In 1995 and 2000, I visited Segesta in Sicily. A beautiful small theater near the summit of the hill, Monte Barbaro. It is one of the best preserved ancient theaters in existence, built in the mid 3th century BC, or possibly earlier. With a diameter of 63 meter and two rows of seats. It could hold 3200 spectators. The exterior of the cavea was supported by a high polygonal wall, which is particularly well preserved at the two sides. The scanea can be reconstructed by various artefacts, like two very damaged statues of Pan, God of shepherds and flocks, which were placed like Telemon. A Greek inscription refers to a statue of Phalakros, which was erected by his son Sopolis, while the family of Phalokros probably financed the theater. Quite irritating is my finger at the left sight of the lens. 

Earthquakes are a common phenomenon in the Mediteranean, and Solunto has been hit by it several times. As can be seen at the theater, or better, the remains of this 4.000 seater!